Rzeźnie rolnicze

Rzeźnie rolnicze to małe zakłady ubojowe zlokalizowane bezpośrednio na terenie gospodarstw lub w ich bliskim sąsiedztwie, przeznaczone dla ubijania własnych zwierząt oraz zwierząt innych rolników z tego samego powiatu lub sąsiednich.
Ich funkcjonowanie reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie niektórych wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego w rzeźniach o małej zdolności produkcyjnej, położonych na terenie gospodarstw.

Powyższe rozporządzenie przewiduje limity dzienne i roczne w odniesieniu do liczby ubijanych zwierząt z podziałem na poszczególne gatunki lub grupy zwierząt. Ponadto określono w nim specjalne, mniej rygorystyczne wymagania weterynaryjne,
w porównaniu do niektórych przepisów unijnych, które dotyczą konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia rzeźni rolniczej.

Rzeźnie rolnicze podlegają procedurze zatwierdzenia analogicznie jak rzeźnie zatwierdzone na rynek Unii Europejskiej. Można w nich poddawać ubojowi zwierzęta gospodarskie kopytne (bydło, owce, kozy, konie, świnie), drób (np. kury, kaczki, perliczki, przepiórki, indyki, gęsi), zajęczaki (np. króliki) lub zwierzęta dzikie utrzymywane w warunkach fermowych (np. jelenie, daniele), a także ptaki bezgrzebieniowe (strusie), których posiadaczem jest podmiot prowadzący tę rzeźnię lub inny podmiot utrzymujący zwierzęta w gospodarstwie położonym na terenie tego samego powiatu, w którym położona jest rzeźnia, lub na terenie powiatów sąsiadujących. Osoba dokonująca uboju zwierząt musi posiadać odpowiednie świadectwo kwalifikacji.

 Przydatne informacje dotyczące rzeźni rolniczych można znaleźć na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii pod linkiem.